ਸੁੱਟਕੇ ਲਹੂ ਨਾਲ ਲਿਖਿਆ


ਸੁੱਟਕੇ ਲਹੂ ਨਾਲ ਲਿਖਿਆ , ਪੈਗਾਮ – ਏ – ਸਫ਼ਾ ਆਈ
ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਫਿਰ ਤੇਰੇ ਕੂਚੇ ‘ਚੋਂ ਅੱਜ , ਹੋ ਕੇ ਖਫ਼ਾ ਆਈ

ਸੀ ਤੇਰਾ ਹਿਜਰ ਜਦ ਆਇਆ ਤਾਂ ਪਾਕ ਕਰ ਗਿਆ ਮੈਨੂੰ
ਸੀ ਮੁਹੱਬਤ ਤੇਰੀ ਜਦ ਆਈ , ਬੁਰੀ ਬਣਕੇ ਬਲਾ ਆਈ

ਮੁੱਦਤ ਹੋ ਗਈ ਮੈਨੂੰ , ਦਿਲ ਦਾ ਇੱਕ ਜ਼ਖ਼ਮ ਸੁਕਾਉਂਦੇ ਨੂੰ
ਬੜੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਜਾ ਕੇ ਇਹਨਾਂ ਬੁੱਲਾਂ ਤੇ ਦੁਆ ਆਈ

ਸਭ ਹਕੀਮ ਫਿੱਕੇ ਪੈ ਗਏ ਅੌਰ ਨਿਸ਼ਾਨ ਗੂੜਾ ਹੋ ਗਿਆ
ਇਸ ਮਰਜ਼ ਦੇ ਕੰਮ ਨਾ ਕੋਈ , ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਦਵਾ ਆਈ

ਪੱਤੇ ਸੁਰਖ਼ ਹੋ ਗਏ ਇੰਨੇ , ਲਹੂ ਦੇ ਤੁਪਕੇ ਫੁੱਟ ਪਏ
ਤੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰੋਂ ਮੇਰੇ ਗੁਲਾਬਾਂ ਦੇ ਵੱਲ , ਇਹ ਕੈਸੀ ਹਵਾ ਆਈ

ਗਰਦਿਸ਼ ‘ਚੋਂ ਲੰਘਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ , ਤੇਰੀ ਗਲੀ ‘ਚੋਂ ਜਦ ਲੰਘੀ
ਮੁਖ਼ਾਲਫਤ ਹੋ ਕੇ ਮੈਥੋਂ , ਤੇਰੇ ਦਰ ਉੱਤੇ ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਆਈ

ਨਾ ਹੁਣ ਨੀਂਦ ਹੀ ਟੁੱਟੇ , ਨਾ ਹੁਣ ਹੋਸ਼ ਹੀ ਖੁੱਲੇ
ਤੂੰ ਕਿਸ ਅਦਾ ਨਾਲ ਹੱਥ ਰੱਖਕੇ , ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸੁਲਾ ਆਈ

ਇਹ ਹਵਾ ਮੁਹੱਬਤ ਦੀ , ਸਨਮ ਦੇ ਬੁੱਲਾਂ ‘ਚੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ
ਕੋਈ ਸੂਰਜ ਦਿਸਿਆ ਹੋਣਾ ਹੈ ਜੋ ‘ਦੀਪ’ ਬੁਝਾ ਆਈ

—-ਸੁਖਦੀਪ

Sukhdeep Aujla

Author: Shelly Buall

Please come over here to read, view and listen to his collections.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Please Enter the Captcha *