ਖ਼ਤ ਦੀ ਕਥਾ…1

ਖ਼ਤ ਦੀ ਕਥਾ…1

ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਖ਼ਤ ਲਿਖਣਾ ਚਾਹ ਰਿਹਾਂ, ਆਹ ਸਾਰੇ ਅੱਖਰ, ਸਾਰੇ ਸ਼ਬਦ ਕਤਾਰ ਬੰਨ੍ਹੀ ਖੜ੍ਹੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਧੱਕਮ ਧੱਕਾ ਹੋ ਰਹੇ ਨੇ. ਹਰ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਅਹਿਸਾਸਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਤਰਸ ਗਏ ਨੇ ਸ਼ਾਇਦ, ਕਿਸੇ ਖ਼ਤ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਨਣੋਂ. ਬਸ ਅੱਧੇ-ਅਧੂਰੇ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਮੈਸਜਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ਬਦ ਵੀ ਅੱਧੇ-ਅਧੂਰੇ ਈ ਵਰਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਨੇ. ਇਹ ਮੇਰੇ ਖ਼ਤ ਰਾਹੀਂ ਪੂਰਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਨੇ. ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਪੂਰਨ ਹੋਣੈ…
ਹਾਂ, ਸੱਚ ਇਹ ਪੂਰੇ ਹੋਣ ਦੀ ਕਥਾ ਵੀ ਕਦੋਂ ਤੋਂ ਮੇਰੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਚੱਕਰ ਕੱਟ ਰਹੀ ਏ. ਇਹਨੂੰ ਵੀ ਪਤਾ ਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਕਿ ਪੂਰਾ ਆਖ਼ਰ ਹੋਣਾ ਕਿਵੇਂ ਹੈ ਆਪਾਂ. ਤੂੰ ਅਰਧ-ਨਾਰੀ-ਈਸ਼ਵਰ ਬਾਰੇ ਤਾਂ ਸੁਣਿਆਂ ਹੋਵੇਗਾ. ਬਸ ਕਥਾ ਏਨੀ ਕੁ ਹੈ, ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਅਧ-ਆਪਾ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋ ਲੱਭ ਲਵੀਂ, ਮੇਰਾ ਅਧ-ਆਪਾ ਵੀ ਸ਼ਾਇਦ ਤੇਰੇ ਕੋਲੇ ਹੋਵੇਗਾ. ਭਾਵੇਂ ਸਿਆਣੇ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰੋਂ ਲੱਭਣ ਦੀਆਂ ਸਿਆਣਪਾਂ ਦੱਸਦੇ ਨੇ ਅਕਸਰ ਤੇ ਇਹ ਰਾਹ ਇਕੋ ਹੈ. ਪਰ ਕਹਿਣ ਵਾਲੇ ਤਾਂ ਇਹ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਕਿ ਇਕੋ ਰਸਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਅਕਸਰ ਭਟਕ ਜਾਂਦੇ ਨੇ. ਆਪਾਂ ਅਣਜਾਣ ਰਾਹ ’ਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹਾਂ, ਹੋ ਸਕਦੈ ਚੱਲਣ ਵੇਲੇ ਭਟਕ ਜਾਈਏ, ਪਹੁੰਚਣ ਤਕ ਜ਼ਰੂਰ ਸੰਭਲ ਜਾਵਾਂਗੇ.

– ਪਰਮਜੀਤ ਸਿੰਘ ਕੱਟੂ (ਲੰਮੇ ਖ਼ਤ ਦਾ ਅੰਸ਼)

Paramjeet Singh Kattu