ਤੇਰੇ ਤਕ ਪਹੁੰਚ ਨਾ ਸਕੀਆਂ, ਦਿਲੇ ਵਿਚ ਹਾਰੀਆਂ ਕਿੰਨੀਆਂ

ਤੇਰੇ ਤਕ ਪਹੁੰਚ ਨਾ ਸਕੀਆਂ, ਦਿਲੇ ਵਿਚ ਹਾਰੀਆਂ ਕਿੰਨੀਆਂ
ਕਿ ਗੁੰਗੇ ਜਜ਼ਬਿਆਂ ਨੇ ਸੀ, ਅਵਾਜ਼ਾ ਮਾਰੀਆਂ ਕਿੰਨੀਆਂ

ਅਧੂਰੇ-ਪਨ ਦੀਆਂ ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ, ਦੀ ਯਾਰੋ, ਦਾਸਤਾਂ ਦੇਖੋ,
ਕਿ ਲਿਖੀਆਂ, ਮੇਟੀਆਂ, ਕਿਸ਼ਤੀ ਬਣਾ ਕੇ ਤਾਰੀਆਂ ਕਿੰਨੀਆਂ

ਕਦੇ ਵੀ ਸਮਝ ਨਾ ਸਕਿਆ ਇਹ ਬੰਦਾ ਰਮਜ਼ ਦੁਨੀਆ ਦੀ,
ਸਿਰਾਂ ‘ਤੇ ਬੇਵਜਹ ਚੁੱਕੀਆਂ, ਨੇ ਗੰਢਾਂ ਭਾਰੀਆਂ ਕਿੰਨੀਆਂ

ਕਤਲ ਅਰਮਾਨ ‘ਤੇ ਸਧਰਾਂ, ਦਿਲਾ ਹੁਣ ਹੋਰ ਨਾ ਕਰ ਤੂੰ,
ਕਿ ਵਸਤੂ ਬਣਕੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ, ਤੂ ਰੀਝਾਂ ਮਾਰੀਆਂ ਕਿੰਨੀਆਂ

ਕਿਸੇ ਵੀ ਹੋਰ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪ ਨੂੰ ਪੁੱਛੀਂ,
ਲਸਾੜੇ ਰੋਲ਼ੀਆਂ ਕਿੰਨੀਆਂ, ਨਿਭਾਈਆਂ ਯਾਰੀਆਂ ਕਿੰਨੀਆਂ …

ਜਤਿੰਦਰ ਲਸਾੜਾ

tere taq pahunch na skkiyan, dile vich haariyan kinniyan
ke gunge jazbeyan ne si, awaazan maariyan kinniyan

adhoore-pn dian ghazalan, di yaaro, dastan dekho,
ke likhiyan, metiyan, kishti bna ke taariyan kinniyan

kde bhi samajh na sakiya, eh banda ramaz duniya di,
siraN te bewajah chukiyan ne gandhan bhaariyan kinniyan

qatal aarmaan te sadhraN, dila hun horn a kar tun,
ke vastu banke pehlan hi, tu reejhan maariyan kinniyan

kise vi hor nu puchhan ton pehlan aap nun puchhin,
Lasare rolliyan kinniyan, nibhayiyan yaariyaN kinniyan

Jatinder Lasara

ਸਵੇਰਾ

ਨਸ਼ਿਆਂ ਦੇ ਹਨੇਰ ਚ ਗੁਆਚਣ ਨਾਲੋਂ
ਵਧੀਆ ਹੈ ਨਵਿਆਂ ਸਵੇਰਿਆਂ ਦੇ ਲੜ ਲਗਣਾ.
ਵਧੀਆ ਹੈ ਇਕ ਲਪ ਸ਼ੁਨਹਿਰੀ ਕਿਰਨਾਂ ਦਾ ਲੈਣਾ ,
ਇਕ ਮੁਠ ਲੋਮੋਟਿਲ ਦੀਆਂ ਗੋਲੀਆਂ ਨਾਲੋਂ ,
ਸਵੇਰਿਆਂ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਣ ਨਾਲ ,
ਸਵੇਰਿਆਂ ਦੇ ਭਲੇ ਦੀ ਤਾਂ ਗਲ ਛਡੋ ,
ਸ਼ਾਇਦ ! ਤੁਹਾਡਾ ਆਪਣਾ ਭਲਾ ਹੋ ਜਾਵੇ
ਇਸ ਗੰਦੀ ਆਦਤ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇ,
ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦੇ ਗਲ ਲਗਣ ਤੋ ਪਹਿਲਾਂ
ਫੜੋ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਆਸ ਦਾ ਪਲਾ
ਯਕੀਨ ਹੈ ਬਦਲ ਜਾਏਗੀ ਤੁਹਾਡੀ ਜਿੰਦਗੀ ਦੀ ਨੁਹਾਰ
ਆਏਗੀ ਤੁਹਾਡੀ ਜਿੰਦਗੀ ਚ ਨਵੀ ਬਹਾਰ
ਜਾਗੇ ਗੀ ਤੁਹਾਡੀ ਆਤਮਾ
ਹੋ ਜਾਏਗਾ ਭੁਖ ਨੰਗ ਦਾ ਖਾਤਮਾ
ਵੇਖੋ ਵੇਖ ਜੁੜੇਗਾ ਇੱਕ ਕਾਫ਼ਿਲਾ
ਮੇਟੇ ਗਾ ਜਾਤਾਂ – ਪਾਤਾਂ.
ਅਮੀਰੀ ਗਰੀਬੀ ਦਾ ਫਾਸਲਾ
ਮਾੜੇ ਚੰਗੇ ਦਾ ਲਗੇਗਾ ਫਿਰ ਪਤਾ
ਬੈਠ ਸੋਚਾਂਗੇ ਫਿਰ ਕੋਣ ਹੈ ?
ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ ਜਿਹੜਾ ਧੱਕ ਰਿਹਾ
ਨਸ਼ਿਆਂ ਦੀ ਦਲਦਲ ਚ
ਕੌਣ ਹੈ ਜਿਹੜਾ ਸਾਡਾ ਬੀਜ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਤੇ ਤੁਲਿਆ ਹੈ?
ਫਿਰ ਸੋਚਾਂਗੇ ਕਿੱਦਾਂ ਕਢਣਾ ਹੈ ਉਸ ਨਾਗ ਦੇ ਮੂੰਹ ਚੋਂ ਜ਼ਹਿਰ ਦੀ ਗੁਥਲੀ ਨੂੰ
ਜੇਹੜਾ ਉਗਲ ਰਿਹਾ ਹੈ ਸਾਡੇ ਤੇ ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਧਰਤੀ ਤੇ
ਇਸ ਲੇਈ ਦੋਸਤੋ ਆਓ ਜੇ ਬਚਣਾ ਹੈ ਆਪ,
ਤੇ ਬਚਾਉਣਾ ਹੈ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਨਸਲ ਨੂੰ
ਨਸ਼ਿਆਂ ਦੇ ਹਨੇਰ ਚੋਂ ਕਢ ਕੇ ਸਵੇਰਿਆਂ ਦੇ ਲੜ ਲੱਗੀਏ ………

ਰਵੀ ਦੀਪ